การเดินทางของความรัก...ไม่ใช่ของฉันหรือของเธอ..แต่เป็นของเรา

อาทิตย์ที่แล้วคุณแฟนทำตัวเป็นหมูกระเทียม
กินกระเทียมสดๆ พร้อมอาหารอยู่หลายมื้อ
ไม่ใช่เพื่อบำรุงอะไรหรอกคะ
แค่อยากจะให้ไขมันในตัวกระจัดกระจายแค่นั้น
แต่ไม่ได้เป็นผลอะไร..นอกจากจะมีกลิ่นกระเทียม
ติดตัวไปตลอด ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน..
เรียกกลิ่นมาดามหอมชื่นใจชะมัด..
ได้กลิ่นที่ไรต้องบอกว่า ไม่ต้องมาใกล้เลยย
เค้าไม่ใช่ผีจะได้กลัวกระเทียมมม แต่ไม่ไหวคะ
ขอหนีดีกว่า..กลิ่นสุดยอดดด...

วันหยุดคราวนี้ไม่ได้ออกไปเดินเล่นกันเหมือนเดิม
หรอกคะ เพราะฝนตก..เลยนั่งมุมใครมุมมัน
กับงานของใครของมัน ว่างๆ ก็ชะเง้อมองหน้ากันที
ตะโกนคุยกันที เป็นแบบนี้ทั้งสองวันของวันหยุด
บางที่แค่ได้เห็นหน้ากัน ได้อยู่ในห้องแค่รู้ว่าอีกคนอยู่
ก็ไม่เหงาแล้วเนอะ..

คืนก่อนคุณแฟนท่าจะอยากเที่ยวมาก
มาชวนๆ ว่าอาบน้ำเถอะ ออกไปเที่ยวกัน
ฉันก็นะ ไปๆ อยากไปก็ไป แต่รถติดไม่รู้นะ
สุดท้ายคุณแฟนหน้าแตก..ขับรถไปกันคิดไว้เต็มที่ว่า
ร้านต้องเปิด ถึงคนไม่เยอะ ก็ขอไปฟังเพลงดูนั่นดูนี่
แต่พอไปถึงร้าน ไม่อยากจะบอกเลยว่า หน้าแตกสุดๆ
ร้านปิดปรับปรุงซะงั้น..คุณแฟนเลยแห้วสนิท
ส่วนฉันนะเหรอ หัวเราะกระจาย ขำก็ขำ
คุณแฟนว่าทำไมปิดได้นะ เลยถามกลับไปว่า
มาครั้งสุดท้าย ปีไหนละ สองปีได้แล้วมัง
แล้วร้านไหนจะอยู่นานขนาดนั้น ยิ่งเศรษฐิกิจ
ช่วยนี้ด้วยฉันก็เลยถามว่าจะไปอีกที่ไหน
คุณแฟนว่าไม่ดีกว่างั้นก็ขับรถกลับบ้าน
ไปจบลงตรงร้านเกี้ยวซะงั้น..

ถือเสียว่าพารถไปวิ่งออกกำลังกายเนอะ..
ที่สำคัญ..พอจอดรถเสร็จ คุณแฟนร้องจ๊ากกก..
รถถูกเชี่ยวได้ไง ลงไปดูบาดแผล..นั่นสิ ก็จอดในที่จอดตลอด
เลยนั่นคิดกันว่า สงสัยจะมีคนที่พยายามถอยรถออก
แต่ไม่ดูว่าไปโดนรถใครมัง เซ็งเลย แผลยาวด้วยสิ
เครียดๆ..เรื่องไม่น่าเกิด..แย่ชะมัด
เลยพูดไม่ออกเลย หงอยกันไปเลย..

edit @ 11 Jul 2008 10:17:56 by ความรักเดินทาง..